Þar sem há burðarvirki sem styður flutningslínur verða rafturnar að standast ýmsa ytri krafta (þ.e. „álag“). Kjarninn í útreikningi álags er að ákvarða stærð, stefnu, beitingarstað og samsetningu ýmissa krafta sem verka á turninn og veita grundvallargögn til að reikna út innri krafta og aflögun. Álag er flokkað í varanlegt álag (þyngdarafl frá leiðara, jarðvíra, einangrunarbúnaði og fylgihlutum, burðarhlutum og ýmsum föstum búnaði á turninum) og breytilegt álag (vind- og snjóálag, spenna leiðara og jarðvíra, ýmis aukaálag frá uppsetningu og viðhaldi, aukaálag af völdum margs konar titrings aflögunar, og). Álag sem verkar á flutningsturna er hægt að flokka eftir verkunarstefnu þeirra sem hliðarálag, lengdarálag og lóðrétt álag.
Stórt-sviðsálag: Þetta eru lárétt álag sem verkar í átt að þverarminum. Til hliðarálags teljast: vindálag á leiðara og jarðvíra á turninum, hliðardreifing leiðara og jarðvíraspennu á hornturna, hliðarvindálag á turninn sjálfan og hliðarvindálag á einangrunarbúnað.
Lengdarálag: Þetta eru lárétt álag sem verkar hornrétt á stefnu þverarmsins. Lengdarálag felur í sér: hluti af leiðara og jarðvíraspennu í átt hornrétt á þverarminn; lengdarhluti vindálags sem myndast af skávindi á leiðara og jarðvír; lengd vindálags á turninn sjálfan; ójafnvægi spennu jarðvírsins; rofspenna leiðarans og stuðningskraftur jarðvírsins í hléi; og togálag við uppsetningu og viðhald.
Umslag: eigin-þyngd og ísþyngd leiðarans og jarðvírsins; sjálfs-þyngd og ísþyngd turnsins; þyngd einangrunarefna og vélbúnaðar; lóðréttur hluti af spennu vírsins á turnum með stöng; og þyngd rekstraraðila, verkfæra og fylgihluta við uppsetningu og viðhald.
